De foekerommelpot, de poasbleek en nog meer.

foekepot


 De foekerommelpot, de poasbleek en nog meer.
Meer as teugeswoordug was de ouwejoarsaved wat weemoedug – de joarwisseling dee mien a n as ut verspringen van een slot, een opluchting. Niejoar de volgende margen betekenden een nieje wereld.

Read More

Posted in P.Poorter verhalenbundel | Geef een reactie

As kleine jonge noar de Grote Karke

Grote Kerk

    
 As kleine jonge noar de Grote Karke.
 

De stilte van de zondagmargen kojje veulen. Ook bie ons waren de lancaster gordienen veur de uutstalkasten neer – eloaten en blauwe horren veur de dubbele winkeldeure.Uut ut kammenet kwammen de dikke karkboeken te veurschien met zogenaamde Duutse letters; dat van m’n moeder had een zulveren slot en d’r lag van overlang een pauwenveertjen in.

Read More

Posted in P.Poorter verhalenbundel | Geef een reactie

Op en om de Zuiderzee.

520px-Kogge

 

Als aanvulling en nabericht op het vorige verhaal plaatsen wij onderstaand artikel, hetwelk dezer dagen (1929) in “De Standaard”verscheen en waarin hetzelfde verhaald wordt, als in het dertiende hoofdstuk van Claes van Ermel.

 
Op en om de Zuiderzee.
( “Vechtelrie ende rove”)
 
Onze visschers klagen wel eens.
En terecht!

Read More

Posted in Claes van Ermel | Geef een reactie

Hoofdstuk 14 Hoe Claes van Ermel zijn been verloor en een vrouw won

520px-Kogge


 Hoofdstuk 14
Hoe Claes van Ermel zijn been verloor en een vrouw won.
 
`t Is October, een half jaar na de schermutseling met de Amsterdammers.
Op de reede van Harderwijck wapperen kleurige vlaggen vrolijk uit in de heldere najaarslucht en geven aan het zich voor de oogen ontrollende tafereeleen recht feestelijk aanzien.

Read More

Posted in Claes van Ermel | Geef een reactie

Hoofdstuk 13 Hoe de Amsterdammers er van langs kregen.

520px-Kogge

 
Hoofdstuk 13
Hoe de Amsterdammers er van langs kregen.
 
Sinds de gebeurtenissen, in het vorige hoofdstuk vermeld, zijn er enkele jaren verloopen.
De weduwe van Seger Woltersen, is op aanraden en met steun van hare familie, de koopmanschap en schippersaffaire van haar man blijven voortzetten. De kogge, die hecht en sterk gebouwd was, had door de stranding op de “Vlakke plaat”wel geleden, maar nadat men het schip gelicht en naar de werf te Kuinre had gebracht, was het gauw weer zeewaardig gemaakt. Van de lading was zoo goed als niets terecht gekoomen, gelijk wel te denken was. Rooie Sicco en de anderen van zijn slag hadden daarvoor wel gezorgd.

Read More

Posted in Claes van Ermel | Geef een reactie

Hoofdstuk 12(2) Bij “Rooie Sicco”.

520px-Kogge

 

 
Hoofdstuk 12 (2/2)
Bij “Rooie Sicco”.
 
“Heb jelui geen stuk brood of ander eten bij je?”vraagt Claes aan Sicco, na het wisselen van de eerst woorden. “We vallen haast van de graat”, voegt hij er aan toe,”want we hebben geen half etmaal nat of droog over ons lippen gehad”.

Read More

Posted in Claes van Ermel | Geef een reactie

Hoofdstuk 12(1/2) Bij “Rooie Sicco”.

520px-Kogge

 

 
Hoofdstuk 12 (1/2)
Bij  ”Rooie Sicco”.
 
Ongeveer halverwege Kuinre en Blokzijl, op een plek, waar toendertijd buiten de zeedijk een flink stuk grasland zich uitstrekte, stond op het hoogste gedeelte daarvan, dicht bij den dijk een kleine woning,aan de noord- en de westzijde beschut door eenige oude knoestige vlierbesstruiken. Aan de zuidkant, een honderdtal schreden in die richting, drong een ondiepe, door lang riet en dito biezen omzoomde kreek vanaf den zeekant in het land op en vormde een veilige en natuurlijke haven voor een kleine, tamelijk wrakke visschersboot.

Read More

Posted in Claes van Ermel | Geef een reactie