Die dag…..in mei.

 

Die dag…..in mei.

 

In deze eerste dagen van mei heb ik voor mijn gedicht speciaal aan de Joodse mensen gedacht die in de oorlog werden weggevoerd. Zij waren burgers van de stad, in d’aller grootste nood, en werden door de duitse rat afschuwelijk gedood.

 

De zon scheen

en de lucht was blauw,

de bloemen rood en geel;

over de velden

en ’t struweel lag ongerept de dauw.

Een leeuwerik klom

In bogen wijd,

De hemel tegemoed,

En bracht

Van duisternis bevrijd,

Zijn jubbelende groet.

Het werd een feest

Een lentefeest,

Zoals men denken zou;

Maar wat men voor lang

Had gevreest,

Werd dit de dag van rouw.

Want waar de zon

In ’t schoonst gewaad,

Zijn glorie tocht begon,

Verscheen de supermacht

Van ’t kwaad

En kende geen pardon.

Het werd toen nacht,

Diepdronk’re nacht,

De heelevaart ving aan,

Miljoenen werden

Omgebracht –

Wie zal dit ooit verstaan?

‘k Zie u nog gaan,

Mevrouw Philips,

Gevangen door het kwaad,

Uw dochter Bets,

Uw zoon Frits –

De redding kwam te laat.

Familie Hets,

En Zeeg de Jood,

Sara en Abraham –

Geen was er

Die een schuilplaats bood,

Of die Aäron nam.

De tranen die

Toen zijn geschreid,

Zijn nimmermeer gedroogd,

U reste slechts

Rampzaligheid,

Wat gij ook had gepoogd.

Dwaal ik nu

Door de oude stad,

Of buiten langs de muur,

‘k weet dat gij dit

Hebt lief gehad,

Tot aan uw laatste uur.

Gesloten achter prikkeldraad,

Ontrecht en wreed gedood –

En wij…verbijsterd

Door dit kwaad,

Voor eeuwig uw deelgenoot.

K. Jansen.

Dit bericht was geplaatst in Diverse gedichten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *