meer spookgeschiedenissen

 

 

 botter

MEER SPOOKGESCHIEDENISSEN.

 

Er zijn meer Harderwijker schippers die wonderlijke dingen gezien hebben.

Zoo b.v. de visschers die te Schokland bij Emeleroord geankerd lag.

Hij was daar binnengevallen vanwege het slechte weer. Blij dat ie veilig was ging ie aan land zich een beetje verpoozen. Maar aan alles komt een eind.

Ook aan het gezellig samen zijn op Schokland. De tijd kwam dat de schipper weer naar boord terug moest.

De weg was niet lang maar fantastisch verlicht. De maan toch scheen spookachtig achter de wilde wolkenflarden die door de hemel joegen.

De schipper, die anders niet zoo spoedig onder de indruk kwam van woeste wolkengevechten scheen ditmaal niet bestand tegen de invloed die er uitging van het verlaten landschap, de spookmaan en de jagende wolken.

Althans zijn hart klopte sneller als gewoonlijk en zijn oog zag de dingen niet met dezelfde nauwkeurigheid als anders.

Gelukkig was ie gauw aan boord en kon ie naar kooi gaan dacht ie, zichzelf geruststellend.

Maar dat liep anders af, want zoodra was ie niet aan boord of ie werd begroet door een vreeselijk schor blaffend geluid. Daar heb je het al voer het bliksemsnel door het hoofd van de schipper, de duivel is aan boord. En zoo hard ie kon zette n ie het op een loopen, het eiland weer op, zijn schip achter zich latend.

De Schokkers werden opgeschrikt door de angstkreten van de Harderwijker schipper.

Wat er aan de hand was. De duivel aan boord!

Ja, dat was mogelijk. Op Schokland was alles mogelijk. Dansten daar niet de heksen om de Motketel?

De geheele bevolking dus naar de botter om de duivel te verjagen maar gelukkig behoefde er niet gevochten te worden, want toen de dapperen ter plaatse kwamen was Joost er al vandoor. Dat gaf een heele verlichting en de schipper was heel blij, dat zijn schip weer veilig was.

Hij begaf zich na deze schokkende gebeurtenis te kooi maar sliep die nacht heel onrustig. Op Schokland werd er nog lang over het geval gepraat.

Er waren enkele spotvogels die vroegen of de duivel blafte tegenwoordig, en ze herinnerden er aan dat er op Schokland een hond leefde.

Eentje maar, wel is waar, maar die eene was er dan toch en wanneer dit beest blafte klonk het schor en akelig want het was een oude rimmetiekige verweerde hond. Maar spotvogels kun je niet tellen, die vindt je overal tegenwoordig. Toen ook al.

Ook moet de duivel eens aan boord geweest zijn ’s nachts bij een schipper die met zijn botter in de Harderwijker haven lag.

De knecht die aan boord moest blijven die nacht zou er van weten mee te praten. Maar hij is lang ter ziele. Toch is de geschiedenis bewaard gebleven. Het gebeurde omtrent middernacht.

Natuurlijk, Joost komt altijd tegen twaalven, dat is algemeen bekend.

Gerucht aan boord hè, net voetstappen en soms leek het of er een paardestap door klonk. En gesnuif en geproest en akelig gelach.

Zoo’n gillende lach hè, die je door merg en been gaat, doordringend en schel….en onfatsoenlijke geluiden.

De knecht zat stijf van schrik in het vooronder maar tenlaatste vermande n ie zich. Wanneer d’r onraad was dan wou ie tenminste zien wat er aan de hand was. Dus kroop ie naar boven en jawel hoor, daar had je sinjeur.

Maar op het zien van de knecht was ie zoo wijs zich van zijn bokkepoot te ontdoen en zijn hoorns in te trekken.

Bliksemsnel veranderde n ie zichzelf in een groote zwarte kater. Luid krollend, met hooge rug en dikke staart sprong ie van boord en de kaai op.

Zwarte kat2

De knecht zag hem nog juist, bij het licht van de maan, verdwijnen.

 

En dan die schippers die naar wind verlangden. Past het een mensch niet af te wachten de dingen die over hem zullen komen?

De wind komt wanneer het zijn tijd is, niet eerder en niet later. Schippers behoeven niet om hem te vragen.

Doen ze het toch dan zien ze soms een gedierte aan boord. Een vreeselijk gedrocht.

Zooiets is te Harderwijk gebeurd. De duivel dachten de visschers of een booze geest. We zullen hem verbranden.

Maar eerst joegen ze de booze geest in een donker hok. En daarna verbrandden ze hem met oude stukken oliejas en brokken teertouw.

En die booze geest kwam er slecht af. Want hij was zoo dom geweest zich bij zijn overhaaste vlucht in het donkere hol, eventjes gauw in een zwarte kat te veranderen…..Nou zwarte katten kunnen niet tegen rook en vuur.

Toen het vuurtje dan ook uitgebrand was en de schippers voorzichtig kwamen kijken vonden ze het lijk van het half verkoolde dier in het hol liggen.

En nog lang wachten moesten ze op gunstige wind.

 

Het is bekend dat in vroeger dagen het Friesche veen tot in Utrecht is gedreven bij een groote overstrooming en dat het er heden ten dage nog altijd ligt. Het heet nu Maarseveen maar eigenlijk is het Friesche veen.

Ook bij Harderwijk is iets dergelijks gebeurd.

Daar kwam in vroeger jaren een groote veenplaat aangedreven en zette zich op eenige afstand van de haven in zee vast. Maar anders dan het veen dat naar Utrecht dreef bleef het er niet ligen maar verdween weer even geheimzinnig als het er gekomen was.

Dat komt er zijn van die wonderlijke stroomingen in de Zuiderzee.

Niemand weet vanwaar ze komen en waarheen ze gaan. En van alles voeren ze mee soms. Daar kan een mensch niet inkomen.

Dat is het groote geheim van de Zuiderzee.

In Harderwijk werden in vroeger dagen de akelige dingen vooruit bekend gemaakt.

Niet alleen de Barneman die de Noorderstorm aankondigde, nee, men had er ook de akelige geluiden. Dat is uitgekomen bij de dood van een scheepstimmermansbaas.

Eens op een nacht werden er in de buurt waar ie woonde akelige geluiden gehoord. Twee, drie nachten achter elkaar wel.

De geburen mompelden er onder elkaar met angstige gezichten over. Er zou vast en zeker een ongeluk gebeuren. Wie zou het treffen?

Ach, de menschen behoefden niet lang te wachten, want kort daarna geraakte de scheepstimmermansbaas met de borst zoodanig beklemd bij het van de helling laten van een visschersschuit dat de dood er spoedig op volgde.

En zie, bij zijn sterven klonk zijn kreun precies zoo als het akelige geluid dat men tevoren vernomen had.

Tja, het veurschiensel is een wonderlijk ding.

Begrijpen wij menschen niets van.

Sagen en legenden rond de Zuiderzee

S. Franke

 

 

 

Dit bericht was geplaatst in sagen en legenden rond de Zuiderzee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *