Oud zeemans liedje.

 

 

Oud zeemans liedje.

 

Beelden uit mijn kinderjaren

Uit mijn jeugd zo vrij en blij

Vliegen als een schaduw

Aan mijn pijnzend oog voorbij.

‘k Denk nog dikwijls aan die dagen

Vol van rust en zoete vree-

Hoe ik voor het eerst ontwaakte

In ons hutje bij de zee

 

Wat er later zal gebeuren

’s Werelds droefheid, ’s werelds vreugd,

Nimmer zal ‘k de plek vergeten,

’t Dierbaar plekje mijner jeugd.

En mijn laatste wens zal wezen

Dat ik eens gerust, tevree

’t Moede hoofd terneer mag leggen

In dit hutje bij de zee.

 

Mijn verbeelding ziet de bloemen

Voor ons nedrig venster staan

En het strand waar ‘k schelpen gaarde

’s Avonds bij het licht der maan.

‘k Hoor mijn moeder zoet vermanen

Als zij mij in bedje lei

Altijd zal ‘k haar beeld bewaren

In ons hutje bij de zee.

 

Dit bericht was geplaatst in Diverse gedichten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *