Van witte prumen en zwarte albers

 

Van witte prumen en zwarte albers.

 

Over ut lulekkerland van allerhande vruchten leerden we op de bewoarschoele in de Hoogstroate een veersjen woarvan ik uteerste stukjen bin vergeten, mer dat ik veur de reste nog weet. Zo zie je mer, wat je as kiend leren…….

…de bessen en frambozen

De pruum en de abrikozen

De kersen in de mei

De peren in september,

De mispelen in november

En noot en arebei…

Was ut neet mooi, dan was ut toch oardug. Um van te woatertanden.

Ut zal wel verbeelding wezen, mer lekkerder prumen dan dee uut Hierden he’k nooit epreufd. As de prumentied begon, kwammen de boerinnen uut Hierden langs de deuren. Ze zejen geen gedag, mer vroggen zonder komplementen: “Mojje nog prumen? Een stuver de moate”. Denk’s an, een litermoate mit een kop d’r op veur vuuf centen.

Loater kwammen de opkopers uut Amsterdam, dee bie van Stroalen op de mart de prumen kochten bie manden vol: grote manden van geschild twiegt met ene netjen d’r over eknupt as ze vol waren. En denk non neet an vrachtauto’s, ’t ging met karren wn wages noar ut spoor.

Eierprumen gingen neet zo in het groot. Wielu hoalden ze bie Jan Groen. Toen ik loater dat veersjen las van van Alphen: Jantje zag eens pruimen hangen, o , als eieren zo groot….doch ik doadelijk an de eierprumen van Tonsel. Ja, dat boekjen he’k nog: Vuuf december negentienhonderdvuuftien steet d’r in – ik hebaltied van alles en nog wat bewoard. Mer loat ik de krieken neet vergeten, dee kleine ronde prumen, zeut as heunig, dee bieveurbeeld op de Trippenmaker in Hulsthorst greuiden. Ze waren maar een beetjen groter dan Karsen.

Bie karsen heur ik nog in gedachten Tromp. As dee met een kar vol karsen uut venten gong, zong ie met een stem as een klok:

‘k Heb kersen als juwelen,

Met pitten en stelen,

Rijp, maar rond,

Veertien centen een pond!

De twee loatste regels zong ie twee keer en de pries kon ook twoalf of vuuftien centen wezen, noargelang d’r veul of weinig waren.’k Heb wel’s heuren zeggen dat ie ook zong:

‘k Heb kersen als prumen,

As lidden van dumen…

Ut liekt mien wel kras, duumdikke bot is meugeluk, mer karsen zo groot as een duum…

Ut bewoarschoelveersjen met “kersen in mei”was d’r noast; ze binnen d’r in de tied van gres meien. De eerbezen, dat kumt beter uut veur de moand mei. Een astrant wiefjen ventten de eersten uut, netjes op schotteltjes dee ze op zo’n platte bak, anders veur ut wasgoed gebruukt, met twee hanen veur d’r lief hield. Dee maakten nog heel wat centjes d’r veur bie de rieke lu. Gek is dat wel de peren, mer neet de appels in ut veersjen vermeld worden. Ut gebeurd teugeswoardug neet meer de partekelieren, zoas toen, appels in viereltjes bie de bakkers brengen um op de oven te dreugen. Tjonge, wat slinkten dee partjes deur ut dreugen en deurdat dissen en genen een veurpreufje nam. Mien voader kocht een bult bewaorappels woarvan we de hele wienter gebruukten, mer altied de stekjes: de besten dee overbleven kregen “gouwen steeltjes”zee mien voader. As ie dee verkocht, hadden we hast vuerniks appels egeten.

Abrikozen – ut woater lupt mien um de tanden – de bessen en de mispels waren te vienden bie ut Hoge Pad, de Rooie Hoane en de Knieptang. Van de bezen waren de rooie en witte trosjes en ook de stekelbezen meer veur eigen gebruuk, mer de zwarte albers( een verbastering van aalbessen, denk ik) wieren in massa’s verhandeld veur sap en starke drank. Wat zo rot as een mispel was, wusten we wel, mer ze dochten op schoele d’r vast neet an um je de brune vruchtjes te loaten zien.

De noeten( met een lange oe) is een verhoal apart. Prumen worden eschud, karsen eplukt, mer noeten of – eslagen. En toch kwam mien de noetebome as een heel biezundere bome veur. Dat kwam zo: de noeteboom achter ons huus kende ik allene mer van verhoalen, mer bie Bozzee, een poar huzen verder, doar ston d’r nog ene. Non hoalden de kraaien doar noeten of en vlogen over onze ploase um ze arges los te hakken. Krakelend en krassend lieten ze nog wel ’s noeten vallen bie ons, lang neet gek. Ut biebelverhoal van Eli aan de beek Krith kwam mien dan in gedachten en Luilekkerland.

Bezen = Bessen.

XXXXXXXXX

 

Dit bericht was geplaatst in P.Poorter verhalenbundel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *